Opór to coś, co zna każdy z nas.
To ten moment, kiedy chcesz coś zrobić, ale coś w środku mówi:
„Nie teraz”, „Nie umiem”, „Nie mam siły”, „To bez sensu”.
I ważna rzecz na początek: Opór nie jest wrogiem. Opór to informacja.
Czym tak naprawdę jest opór?
Opór bardzo rzadko jest lenistwem.
Najczęściej to:
- lęk zapisany w podświadomości
- stara historia z dzieciństwa
- napięcie w ciele
- blokada energetyczna itd…
Podświadomość działa jak ochroniarz. Podświadomość też boi się tego co nie znane i nie pewne. Jeśli kiedyś coś było trudne, bolesne albo niebezpieczne — podświadomość próbuje Cię chronić, nawet jeśli dziś już nie musi. Dlatego zamiast walczyć z oporem, warto go wysłuchać. Warto mu się przyjrzeć, warto z nim świadomie wielopoziomowo pracować.
Praca z podświadomością – słuchanie zamiast nacisku
Podświadomość nie rozumie rozkazów typu: „Muszę”, „Powinnam”, „Weź się w garść”.
Ona reaguje na:
- bezpieczeństwo (które jest zapisane w ciele)
- powtarzalność
- łagodność
Co możesz zrobić?
- Zatrzymaj się i zapytaj: „Czego się teraz boję?”
- Nazwij to, co czujesz (bez oceniania)
- Oddychaj spokojnie, wolno, głęboko. Pozwalaj sobie czuć to co Ciebie przypływa. Nie uciekaj – czuj.
Już samo zauważenie oporu często sprawia, że on zaczyna się rozpuszczać.
Wewnętrzne dziecko – kto tak naprawdę się opiera?
Bardzo często opór nie pochodzi od „dorosłej” części Ciebie. On pochodzi od wewnętrznego dziecka.
To dziecko, które:
- kiedyś było zawstydzone
- nie było wysłuchane
- bało się porażki
- bało się być widoczne
Jak z nim pracować?
Wyobraź sobie, że ten opór to małe dziecko. Nie krzyczysz na nie. Nie zmuszasz go.
Zamiast tego mówisz:
- „Widzę Cię”
- „Jesteś bezpieczne”
- „Możemy zrobić to razem, powoli”
Czasem opór znika nie dlatego, że „coś zrobisz”, ale dlatego, że ktoś w Tobie w końcu został usłyszany.
Najważniejsza zasada pracy z oporem
Nie pytaj: „Jak się go pozbyć?”
Zapytaj: „Co on chce mi powiedzieć?” „Przed czym mnie chroni?”
Opór często: pokazuje granice, chroni, pokazuje nam, że coś wymaga uwagi – zatrzymania się.
Kiedy zaczynasz traktować opór jak sprzymierzeńca, a nie przeszkodę — on przestaje być taki głośny.
Polecam rozmawiać, nawiązywać relacje ze swoją podświadomością – bo to ważny kawałek aby można było coś zmienić bez odczucia oporu.
Podsumowanie
Praca z oporem to nie walka. To relacja.
Z podświadomością — przez uważność.
Z wewnętrznym dzieckiem — przez czułość.
A czasem największym jak wiesz ruchem do przodu jest… zatrzymanie się i posłuchanie siebie.
Jeśli chcesz świadomie popracować z oporem zapraszam Cię na sesje uwalniania energetycznego metodą Global Energy Method™, WREmind® albo Rehealing®. Na pracę z wewnętrznym dzieckiem metodą Embrace Therapy® i na sesje powrotu do bezpieczeństwa poprzez ciało TRE (Tension and Trauma Releasing Exercises).
Dominika Fuga